Kod: POLSKA. 28% rabatu na dietę Kuchnia Polska na zamówienie powyżej 5 dni.

Ach ten gluten ! Alergia, nietolerancja i ich diagnostyka.

Gluten jest białkiem występującym w pszenicy, życie, jęczmieniu, owsie i stanowi 80% białka pszenicy. Jest mieszaniną roślinnych białek: gliadyny i gluteiny. Obecnie mamy do czynienia z kilkoma stanami chorobowymi wywołanymi przez gluten.

Pierwszym z nich jest alergia na gluten objawiająca się najczęściej atopowym zapaleniem skóry (u dzieci) oraz dolegliwościami ze strony układu oddechowego i pokarmowego (częściej u dorosłych). Jedną z metod diagnostyki w.

W alergii jest eliminacja produktów zawierających gluten i obserwacja reakcji organizmu na wprowadzone zmiany.

Kolejnym schorzeniem spowodowanym brakiem tolerancji na gluten jest choroba Duhringa (skórna postać celiakii). Występuje bardzo często u osób u których rodzina chorowała na celiakie. Objawami są zmiany skórne takie jak rumień, pęcherze prowadzące do powstawania strupów i blizn. Poza zamianami skórnymi pacjenci skarżą się na dolegliwości ze strony układu pokarmowego. W celu diagnozy choroby należu wykonać badanie oznaczające poziom przeciwciał przeciwko endomysium mięśni gładkich (IgAEmA) oraz przeciwko transglutaminazie tkankowej (tTG), a w przypadku dolegliwości ze strony układu pokarmowego należy również wykonać biopsję z pobraniem wycinków jelita cienkiego.

Nadwrażliwość na gluten to stan, w którym wykluczono celiakie (nie ma przeciwciał tTG i EmA) a także nie zauważono zaniku kosmków jelitowych. Całkowity poziom IgE również pozostaje w normie. W przypadku nadwrażliwości na gluten objawy są niemal identyczne jak w innych schorzeniach. Coraz częściej słyszy się o powiązaniu zaburzeń psychicznych z nadwrażliwością na gluten. Jako diagnostykę poleca się wprowadzenie diety bezglutenowej i obserwację czy reakcje niepożądane ustąpiły.

Ostatnią chorobą związaną z glutenem jest celiakia zwana również chorobą trzewną. Jest nieuleczalna a rozpoczyna się od uszkodzenia jelita cienkiego i kosmków jelitowych. Rozpoznanie tego schorzenia nie jest łatwe, ponieważ objawia się w różny sposób. Diagnostyka opiera się na określeniu całkowitego poziomu przeciwciał IgA, przeciwciał przeciwko transglutaminazie tkankowej w klasie IgA (tTG IgA). Należy również zbadać poziom przeciwciał w klasie IgG: przeciwciała przeciwko de deaminowanemu peptydowi gliadyny (DGP IgG), przeciwcowo transglutaminazie tkankowej w klasie IgG (tTG), przeciwciała przeciwko endomysium mięśni gładkich w klasie IgG (EmA IgG). Dodatkowo zaleca się również wykonanie testów na obecność przeciwciał przeciwko „nowej gliadynie”, przeciwciał AGA, testów na obecność antygenów HLA-DQ2 oraz HLA-DQ8.